2. Dünya Savaşı Anıtlarının Sonuncusu Richard Barancık 98 Yaşında Öldü


Richard Barancık, hayatta kalan son üye II. Dünya Savaşı sırasında ve sonrasında Nazi Almanyası tarafından yağmalanan ve saklanan çok sayıda Avrupa sanat eserini ve kültürel hazinesini koruyan ve Anıtlar Erkekler ve Kadınlar olarak bilinen Müttefik biriminin bir üyesi, 14 Temmuz’da Chicago’da öldü. 98 yaşındaydı.

Hastanede hayatını kaybettiğini kızı Jill Barancik doğruladı.

Bay Barancık (ba-RAN-sick olarak telaffuz edilir), resmi olarak Anıtlar, Güzel Sanatlar ve Arşivler Bölümü olarak adlandırılan bölümün dört üyesinden biriydi. Kongre Altın Madalyası 2015 yılında Washington’da “anıtların, sanat eserlerinin ve kültürel öneme sahip eserlerin korunması, korunması ve restorasyonundaki kahramanca rolleri” nedeniyle.

Tören günü, Bay Barancık Los Angeles Times’a şunları söyledi: “Amerikalılar, Avrupa’nın kültürel geleneklerini önemsiyorlardı. Nazilerin yaptıklarını kurtarmak için elimizden gelen her şeyi yaptık. Yapabileceğimizin en iyisi bu.”

Birinci sınıf bir Ordu er olan Bay Barancık, Almanya teslim olana kadar İngiltere ve Fransa’da görev yaptı – kızının söylediğine göre ön saflarda değildi ve yürüyüş, yiyecek ve askeri hayatın yapısından zevk aldı. Avusturya’nın Salzburg kentinde görevlendirildikten sonra, üç ay boyunca şoför ve bekçi olarak görev yapan Anıt Adamları için gönüllü oldu.

Anıtlar Erkekler ve Kadınlar, görevleri Müttefik bombardıman uçaklarını Avrupa’daki kültürel hedeflerden uzaklaştırmak; hasar meydana geldiğinde onarımları denetlemek; Naziler tarafından yağmalanan milyonlarca nesnenin izini sürmek ve bunları geldikleri kurumlara ve ülkelere iade etmek.

Daha sonra mimar olan Barancık Bey’in sanata ilgisi vardı. Lise gazetesi için karikatürler çizmişti ve Avrupa’daki kiliseleri ve diğer binaları görmeyi heyecan verici bulmuştu. Ancak bir Anıt Adamı olarak, koruduğu ve bir Müttefik toplama noktasına naklettiği tabloların, heykellerin ve diğer eserlerin çoğunu muhtemelen görmemişti; kasalardaydılar.

“Birisi ‘Orada bir Vermeer var’ diyebilirdi ve o sanatın önemli veya değerli olduğunu biliyordu” dedi. Robert Edselkurucusu ve başkanı Anıtlar Erkek ve Kadın Vakfı“Anıt Adamları: Müttefik Kahramanlar, Nazi Hırsızları ve Tarihin En Büyük Hazine Avı” (2009, Bret Witter ile birlikte) adlı kitabı için Barancık Bey ve birlikten sağ kurtulan diğer 20 kişiyle röportaj yapan . Kitap uyarlandı 2014 yapımı “Anıtlar Adamları” filmi George Clooney’nin yönettiği ve oynadığı.

Edsel Bey, Barancık Bey’in iki görüşmelerinde temkinli davrandığını, daha deneyimli meslektaşlarının aksine sanatsal bir uzmanlığı olmayan kısa süreli Anıtlar Adamı’na gösterilen ilgiye şaşırdığını söyledi.

Bay Edsel telefonla, “Sanki genel resmin neresine uyduğunu bilmiyormuş gibi, benim onun yaptığı şeyi bir perspektife oturtabilmemi daha çok merak ediyor gibiydi,” dedi.

Barancık Hanım, babasının kendisine Kongre Altın Madalyası verildiği için gördüğü “ilgiden çok utandığını” söyledi.

Telefonla “Kendini bir kahraman gibi hissetmiyordu” dedi. ‘Ben çocuktum, üç ay oradaydım’ dedi. Övünmek benim için yanlış.’ Ama ben ona ‘Sen tanıktın, artık aramızda olmayan insanları temsil ediyorsun’ derdim.”

Edsel Bey, törenden sonra Barancık Bey’in kendisine “Sizin ve vakfın yaptıklarını çok takdir ediyorum ve bu benim ifade edemediğim bir onur” dediğini hatırlattı.

Richard Morton Barancik, 19 Ekim 1924’te Chicago’da doğdu. Babası Henry bir aile hekimiydi ve South Shore Hastanesi’nde personel şefi olarak görev yaptı; annesi Carrie (Grawoig) Barancik ev hanımıydı ve bale dersleri için piyano çalıyordu.

Anıt Adamı olarak geçirdiği sürenin ardından Barancık, İngiltere’de Cambridge Üniversitesi’nde ve Paris’te École des Beaux-Arts’ta mimarlık okumak üzere Avrupa’da kaldı. Amerika Birleşik Devletleri’ne döndüğünde Illinois Urbana-Champaign Üniversitesi’ne girdi ve 1940’ların sonunda mimarlık alanında lisans derecesi ile mezun oldu.

1950’de Illinois Üniversitesi’ndeki tasarım eğitmenlerinden biriyle Barancik, Conte & Associates adında bir mimarlık firması açtı. Şirket özel evler, ofis kuleleri, banliyö ofis kompleksleri, bowling salonları, okullar ve lüks apartmanlar tasarladı.

1986’da The Chicago Tribune’e “Gerçekten haftanın yedi günü mimarlık yapıyorum, tüm uyanık saatlerim” dedi. “Bu, her şeyi tüketen bir meslek.” 1993 yılında emekli oldu.

Bay Barancık’ın kızı Jill’e ek olarak iki kızı daha var, Cathy Graham ve Ellie Barancik; iki oğul, Robert ve Michael; dört torun; ve üç torun çocuğu. Rema Stone ile evliliği boşanmayla, Claire Holland ve Suzanne Hammerman ile evlilikleri ise ölümleriyle sonuçlandı.

Bir Anıt Adamı olarak Barancık Bey’e gösterilen ilginin faydalarından biri de kendisine gelen yazışmalar oldu.

Bayan Barancik, “Hayran mektupları ve haftada bir imza isteği alırdı” dedi. “İnsanlardan, çoğu okul çocuklarından olmak üzere hassas mektuplar alıyordu ve bu da sohbeti devam ettiriyordu.”


Kaynak : https://www.nytimes.com/2023/07/22/world/europe/richard-barancik-dead.html”>Source link

Yorum yapın

SMM Panel PDF Kitap indir